جمعيت . الغُنَاج - ناز كردن ، كرشمه . الغَنَافَلْيُون - ( ن ) : نوعى درخت گل كه داراى گُل زرد و سفيد رنگ است و دسته‌هاى آن را معمولا بر روى گورها مىگذارند . الغَنَّام - گوسفند چران ، آنكه گوسفند بسيار داشته باشد ، كسى كه بىدست رنج و زحمت مال بدست آورده باشد ، چوپان . الغُنَان - [ غنّ ] : صداى مگس . الغُنَّة - [ غنّ ] : صدائى كه از داخلِ بينى درآيد . غَنِجَ - - غَنْجاً : ناز و كرشمه نمود . غَنَّجَ - تَغْنِيجاً [ غنج ] ه : او را در رفاه و فراخى قرار داد . الغُنْج - مرادف ( الغُناج ) است . الغُنُج - مرادف ( الغُنج ) به معناى ناز و كرشمه است . الغَنِج - كسى كه با ناز و كرشمه است . الغَنْدَرَةَ - [ غندر ] : راه رفتن با ناز و كرشمه . غَنِمَ - - غُنْماً الشيءَ : بر آن چيز بىرنج و زحمت دست يافت ، - غُنْماً و غَنَماً و غَنيمَةً و غُنْماناً : مالى بدست آورد . غَنَّمَ - تَغْنِيماً [ غنم ] ه كذا : به او علاوه بر سهمى كه داشت مقدارى نيز اضافه داد . الغُنُم - ج غُنُوم : آنچه كه از جنگجويان به زور گرفته شود . الغَنَم - ج أَغْنَام و غُنُوم و أَغَانِم ( ح ) : گوسفندان كه بر آن ( الشّاء ) گويند اين كلمه از لفظ خود مفرد ندارد و بر واحد آن ( شاة ) اطلاق مىشود . غنَّنَ - تَغْنِيناً [ غنّ ] الروضَ : باغ را پُر از درخت و گياه نمود . الغَنُوج - مرادف ( الغَنِج ) است . غَنِيَ - - غِنًى و غَنَاءً و غُنْياناً [ غني ] : مال و دارائى او زياد شد ، - بالشَّيءِ مِن غيره : به چيزى قناعت نمود ، - غِنًى الرَّجُلُ : ازدواج كرد ، - تِ المرأَة : آن زن شوهردار شد و بىنياز گرديد ، - غِنًى و مَغْنىً فلانٌ : فلانى زندگى كرد ، - بِالْمَكان : در آنجا اقامت گزيد . الغَنِيّ - ج أَغْنِيَاء [ غني ] : دارندهء مال بسيار ، بىنياز ؛ « هُوَ غَنِيُّ عَنْه » : از او بىنياز است . الغُنْيَان - [ غني ] : مرادف ( الغُنْيَة ) ست ؛ « مالَه عَنْه غُنْيانُ » : از او بىنياز نيست . الغُنْيَة - [ غني ] : توانگرى و فراخ و داشتن ثروت بسيار ؛ « مالَه عَنْه غُنْيةٌ » : از او بىنياز نيست . الغِنْيَة - [ غني ] : توانگرى و فراخ . الغُنِّيَّة - آهنگ و آواز ، مترادف ( الأُغْنِيَّة ) است اين كلمه در زبان متداول رايج است . الغَنِم - ج غَنَائِم : مترادف ( الغُنْم ) است . الغَنِيمَة - ج غَنَائِم : مال بدست آمده ، درآمد كسب ؛ « غَنيمةٌ بارِدَةٌ » : دارائى و ثروت كه بىرنج بدست آمده باشد ؛ « راضٍ مِنَ الغَنِيمَةِ بِالإِيَاب » : از غنيمت با برگشتن سالم قناعت كرد . غَوَى - - غَيّاً [ غوي ] : گمراه شد ، زيان ديد ، نابود شد ، - الرَّجُلَ : آن مرد را گمراه كرد . غَوَّى - تَغْوِيَةً [ غوي ] الرجُلَ : او را گمراه كرد . الغَوَائِل - [ غيل ] : سختيها و بلاها . الغُوَاث - [ غوث ] : كمك ، فريادرسى ، يارى . الغَوَاث - [ غوث ] : مترادف ( الغُواث ) است . الغَوَارِز - [ غرز ] من العيون : چشمهاى خشك و بىحركت . الغَوَّاص - [ غوص ] : آنكه بسيار به آب فرو رود ، آنكه براى بدست آوردن مُرواريد به دريا فرو رود ، نام پرنده اى آبى به نام مرغ غواص . الغَوَّاصَة - [ غوص ] : مؤنّث ( الغَوَّاص ) است ، - ( اع ) : كشتى جنگى زير دريائى . الغُوَافَة - ( ن ) : نام درختى است از رستهء آسيّات مركز اصلى آن مناطق گرمسيرى به ويژه آمريكاى مركزى است ميوهء اين درخت داراى مغزى لذيذ است . غَوَّث - تَغْوِيثاً [ غوث ] الرجُلُ : آن مرد ( وا غَوثاه ) گفت . الغَوْث - [ غوث ] : كمك و يارى ، آنچه از خوراك و يارى كه به بيچارگان و مستمندان داده شود . غَوَّرَ - تَغْوِيراً [ غور ] : به زمين پَست وارد شد ، - الماءُ : آب به زمين فرو رفت ، - تِ الشَّمْسُ اوِ النُّجُومُ : خورشيد يا ستارگان غروب كردند ، - الرَّجُلُ : آن مرد راه پيمود و استراحت گرفت يا در نيمهء روز خوابيد ، - القَومَ : آنها را فرارى داد . الغَوْر - [ غور ] : مص ، زمين پست و فرو رفته ، غار ، عمق و انتهاى چيزى ، آب فرو رفته در زمين ؛ « ماءٌ غَوْرٌ » : آب فرو رونده ؛ « فُلانٌ بَعِيدُ الْغَورِ » : فلانى دور انديش و ژرف بين است ؛ « عَرفتُ غَوْرَ المَسْأَلَةِ » : حقيقت آن مسأله را دانستم . الغِوَر - [ غور ] : خونبها ، ديه . الغَوْرَة - [ غور ] : خورشيد ، خواب ظهر . غَوَّصَ - تَغْوِيصاً [ غوص ] ه في الماء : او را به فرو رفتن در آب وادار كرد . الغَوْغاء - [ غوغ ] : گروه انبوهى از مردم ، مردم پست و آشوب طلب ، ملخ در آغاز پرواز يا پس از درآمدن بالهايش ، و در زبان متداول به معناى سر و صداى زياد است . الغُول - ج أَغْوَال [ غول ] : آنكه هر زمان به رنگى درآيد مانند افسونگر و جن ، آنچه كه عقل را زايل كند ، مرگ ، - ( ح ) : مار ، - ج أَغْوال و غِيلَان : بلا و سختى ، نابودى ، جانورى خيالى كه آن را غول گويند . الغَوْل - [ غول ] : مص ، مستى ، سردرد ، سختى ، دورى بيابان ، زمين پست و گودال ، خاك بسيار . غَوِيَ - - غَوَايَةً [ غوي ] : گمراه شد ، نااميد شد ، - الرَّجُلَ : آن مرد را گمراه كرد . الغَوِيّ - [ غوي ] : آنكه گمراه و به دنبال هوى و هوس باشد . الغَوِيث - [ غوث ] : مترادف ( الغِيَاث ) است . غَيَّا - تَغْيِيَةً [ غيي ] الغايةَ أي الرايةَ : پرچم را برافراشت ، - لِلْقَوم : براى آنها پرچم